گریس نسوز | خلیج بلبرینگ

در تعریف گریس نسوز ابتدا به شناخت خود گریس میپردازیم که در روانکاری صنعتی ماده ای بسیار مهم است. گریس مخلوطی است از روغن طبیعی یا مصنوعی بنام روغن پایه (base oil) که با غلیظ کننده ای (thickener) که عموماً صابونهای فلزی هستند و حالت نیمه مایع تا جامد به خود می گیرد و سفتی آن نیز به مقدار غلیظ کننده بستگی دارد.

گریس نسوز چیست

 

جهت ایجاد خواص ویژه برای ( گریس نسوز ، گریس دمای بالا یا گریس حرارت بالا ) از مواد افزودنی به گریس (additives) بهره میبرند.

حدودا ۸۵ تا ۹۰ درصد گریسها را

 

  • روغن پایه گریس
  • و ۱۰ الی ۱۵ درصد

 

آن را مواد غلیظ کننده گریس و مواد افزودنی گریس تشکیل می دهد.

 

هنگامی که از گریس برای روانکاری بلبرینگ استفاده می شود

 

در حقیقت

 

روغن آزاد شده از گریس است

 

که عمل روانکاری بلبرینگها را انجام می دهد.

 

 

گریس کاری بلبرینگ بیش از

 

  • هشتاد درصد بلبرینگها

 

را برای روانکاری در صنعت شامل می شود.

 

لذا انتخاب نوع گریس روانکار بلبرینگ ، از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

 

 

گریسی که برای روانکاری بلبرینگها استفاده می شود باید:

  • از کیفیت عالی برخوردار بوده
  • و عاری از هرگونه اجزاء ترکیبی و فعال شیمیایی یا مکانیکی باشند
  • نباید غلظت خود را بر اثر جداشدن مقدار زیاد و غیرضروری روغن تغییر دهند
  • ضمناً گریس باید در مقابل تشکیل اسید و سخت شدن ناشی از اکسیلاسیون مقاوم باشد

 

تاثیر این عوامل، باعث افزایش

 

ویسکوزیته روغن

 

یا لزجت روغن موجود در گریس و به دنبال آن سیاه شدن گریس و بالاخره تشکیل یک جرم قیری (بدون خواص روانکاری ) می شود.

در واقع عمر مفید گریس

 

  • با اکسید یا بخار شدن روغن

موجود در آن تعیین می شود.

 

در مورد مواد تشکیل دهنده گریس نسوز باید گفت که:

 

  • مهمترین آن مواد ضد اکسیداسیون

 

می باشد و ساختار گریس نسوز را وقتی که دمای کاری بلبرینگ افزایش می یابد حفظ میکند.

گریس نسوز

روغن پایه گریس نسوز

۸۵ الی ۹۰ درصد از وزن گریسها را روغن پایه تشکیل می دهد و نقش اصلی روانکاری بلبرینگ را ایفا می کند. این روغن می تواند معدنی ( روغن پایه معدنی ) و یا مصنوعی ( روغن های پایه صنعتی ) باشد. از روغن پایه معدنی عموماً در شرایط عادی و هنگامی که سیالیت و دمای پایین مدنظر باشد و زمانی که پایداری و دمای بالا لازم باشد از روغن های صنعتی پایه که از مشخصات فنی گریس نسوز است استفاده می شود.

 

 

 

 

ویسکوزیته روغن پایه گریس نسوز (مقاومت در مقابل جاری شدن) مهمترین خصوصیت آن است که جهت حفظ و باقی ماندن روانکار در بین اجزاء غلتشی و ممانعت از تماس مستقیم آنها با یکدیگر در بالاترین دمای کاری بلبرینگ بکار می رود باید به دقت بررسی و تعیین شود. اگر  ویسکوزیته روغن پایه پایین باشد در دمای پایین و زمانی که بلبرینگ سرعت بالا یی دارد بکار می روند و چنانچه ویسکوزیته روغن پایه بالا باشد میتوان از آن به عنوان روغن پایه گریس نسوز استفاده کرد و در شرایطی که دمای کاری بلبرینگ بالا و یا تحت بار سنگین قرار دارد بکار برد.

ویژگی خاص غلیظ کننده گریس نسوز

غلیظ کننده ها مولکولهای روغن پایه را به خود جذب نموده، موجب حالت خمیری شدن روغن روانکار می شوند و تعیین کننده پایداری مکانیکی در کاربرد بلبرینگ ، تغییر دمای کاری بلبرینگ ، تشکیل ساختار گریس ضد آب و مشخصه های دیگر روانکار بلبرینگ می باشند.

 

 

 

نام گریس براساس نوع ماده غلیظ کننده تعیین می شود و مقدار آن در گریس تعیین کننده میزان سفتی در درجه بندی گریس می باشد.

 

 

 

 مواد غلیظ کننده به دو گروه صابونی و غیر صابونی تقسیم می شوند.

 

 

 

 اصولا صابونها از ترکیب چربی ها یا اسیدهای چرب با بازهای اغلب فلزات ساخته می شوند و در بیشتر گریس ها از ترکیبات صابونی فلزاتی نظیر لیتیم ( گریس پایه لیتیومی )، سدیم و یا کلسیم (گریس پایه کلسیم ) به عنوان ماده غلیظ کننده گریس استفاده می شود. گریس هایی نیز وجود دارند که با صابونهای فلزی آلومینیوم ، پتاسیم ، باریم ، و استرونسیم ساخته شده اند ولی کمتر مورد استفاده قرار می گیرند. در برخی موارد برای به دست آوردن گریس های با ویژگیهای مخصوصی برای بلبرینگ از ترکیب غلیظ کننده ها مانند ترکیب لیتیوم-کلسیم، سدیم-کلسیم و سدیم-آلومینیوم استفاده می کنند.

 

 

 

همانطور که گفتیم وظیفه اصلی عامل غلیظ کننده یا سخت کننده این است که روغن روانکار را در تماس با سطوح فلزی نگاه داشته و در گریس نسوز یک شرط دیگر هم اضافه میشود و آن این است که می بایست در زمان کارکرد بلبرینگ وقتی که دمای کاری بلبرینگ دچار بحران شده و المان های غلتشی بلبرینگ دمای بالا یی را تجربه میکنند اکسید نشده و خاصیت خود را حفظ کنند.

گریس نسوز

مواد افزودنی خاصیت دهنده به انواع گریس

مواد افزودنی مختلفی جهت ایجاد خواص ویژه و بهبود کیفیت گریسها بکار می روند. در این جا به بیان برخی از آنها پرداخته می شود:

 

۱- مواد ضد زنگ (anti rust): جهت بالا بردن خاصیت ضد زنگ گریس بکار می روند. در این شرایط عمدتاً از صابون سرب استفاده می شود.

۲- مواد بازدارنده اکسیداسیون (antioxidant): جهت ممانعت از اکسید شدن اجزاء متشکله گریسهای مورد استفاده در دماهای بالا، بکار می روند.

۳- مواد بازدارنده خوردگی (corrosion inhibitor): از خوردگیهای سطوح فلزی جلوگیری می نماید.

۴- مواد با قابلیت فشارپذیری بالا(EP extreme pressure): جهت بالا بردن مقاومت گریس در بین اجزاء بلبرینگ در فشارهای بالا، مورد استفاده قرار می گیرد. در این مواد عموماً از ترکیبات سربی استفاده می شود. ممکن است برخی از ترکیبات سربی اثر مخربی برروی بلبرینگ داشته باشد که این مسئله قبل از استفاده مورد بررسی قرار می گیرد.

۵-مواد پایدارکننده (stabilizer): جهت امتزاج کامل و همگن نمودن روغن پایه و غلیظ کننده بکار می روند.

۶- مواد پایین آورنده نقطه ریزش، کاهش دهنده اصطکاک، مواد رنگی (رنگ گریس ناشی از رنگ روغن بکاررفته در آن و یا در بعضی موارد مواد پرکننده خاصی می باشد. برخی از تولید کنندگان با اضافه نمودن رنگهای ویژه منظور خاصی را برای کاربرد ویژه ای القاء می کنند).

۷- مواد ضد کف: جهت جلوگیری از کف کردن روانکار بکار می رود.

۸- مواد بهبود کننده اندیس ویسکوزیته: که شیب منحنی ویسکوزیته را با افزایش دما کاهش می دهد.

گریس نسوز


 

 

  • خلیج بلبرینگ
  • اینستاگرام خلیج بلبرینگ